به نام حضرت دوست که هرچه داریم زاوست

( یا صدیق المجد  فی امر الشّریع البهاء ((یدبّر الامر)) لیس لنا وللبرایا اشارت علی الظّهور من یظهر  الله من الکتاب البیان باب )

ای صاحبان هوش گوش بشنوید سروش دوست

((یُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاءِ إِلىَ الْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فىِ يَوْمٍ كاَنَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّونَ)) سوره ی سجده آیه ی 32

امور اين جهان را از آسمان به سوي زمين تدبير ميكند، سپس در روزي كه مقدار آن  هزار سال از سالهايي است كه شما ميشمريد بسوي او بالا ميرود و دنيا پايان مييابد

از متن آیات بر آید:

- مجموعه امور هستى ( آسمان و زمين ) ، تحت تدبير خداى يكتا است و جهان ، پس از آفريده شدن ، به حال خود ر ها نشده و هميشه تحت تدبير است و امور زمين ، از آسمان تدبير مى شود ..((یدبرالامر من السماء إلى الأرض))

((أمر)) به معناى (فعل و شأن) است و ((ال)) در آن، براى جنس بوده و در نتيجه، دلالت بر همه امور و كارها مى كند.

فعل مضارع ((يدبّر)) دلالت بر دوام و استمرار دارد. ((من)) ابتدايى و ((إلى)) انتهايى است. ((من السماء)) متضمن معناى (تنزيل) است

  - بازگشت نهايى عالمِ هستى در پايان جهان ، به سوى خدا است وخداوند ، مبدأ و منت هاى همه امور جهان است ..((ثمّ يعرج إليه فى يوم كان مقداره ألف سنة))

 - نخستين روز پس از پايانِ عمرِ جهان هستى ، برابر با هزار سال دنيوى است .((ثمّ يعرج إليه فى يوم كان مقداره ألف سنة ممّا تعدّون))

احتمال دارد مراد از ((یوم)) روز قيامت  هم باشد كه در اين صورت، معنا و مفهوم آيه چنين مى شود: (خداوند، امور عالم را تدبير مى كند و آن گاه در روزى كه پايان عمر عالم است و هزار سال دنيوى زمان آن است، امر، به خداوند بازمى گردد و عالم بر چيده مى شود)

- آخرت و معيار سنجش زمان آن ، با دنيا و معيار هاى دنيوى ، متفاوت است و مدت سفر فرشته حامل فرمان تدبير خداوند براى آوردن پيام ، مدتى در حدود هزار سال به حساب دنيوى است.((فى يوم كان مقداره ألف سنة ممّا تعدّون)) 

 (سخنان مفسرين در توجيه آيه فوق)

1- مقصود از تدبير امر وحى است كه بتوسط جبرئيل از آسمان بزمين فرود مى‏آيد پس از آن بالا ميرود آنچه را كه از وحى قبول شده يا با جبرئيل ردّ ميشود و ايّام نزول و صعود در روزى واقع ميگردد كه مسافت آن بسير انسانى هزار سال طول ميكشد زيرا چنانچه تحديد شده مسافت بين آسمان و زمين بقدر پانصد سال راه است اين است كه نزول و صعود وحى را بمقدار هزار سال تحديد نموده.

2- مقصود كلّ تدبير امور دنيا است كه تدبير امور دنيا را بامر حق تعالى در ايّام اللَّه از آنچه نزول مينمايد و آنچه صعود مينمايد بسوى او و ثابت ميماند نزد او هزار سال بحساب ميآيد و در هر وقتى از اين ايّام در صحف ملائكه ثبت ميگردد تا آخرين مدّت و بهمين ترتيب امور عالم دنيا نزول و صعود مينمايد تا موقعى كه قيامت بر پا گردد پس از آن تمام امور برگشت باو مينمايد تا آنكه بين آنها حكم نمايد

 3- مقصود اوامر الهى است نسبت بمخلوقات كه مدبّر عالم بتدريج نازل ميگرداند و صعود نمينمايد مگر كمى از اعمال صالحه زيرا كه عمل لايق صعود نميگردد مگر عملى كه خالص باشد.

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهارم آذر ۱۳۸۹ساعت ۴:۲۹ ب.ظ  توسط غريب  |