X
تبلیغات
ترنّم باران

به نام حضرت دوست كه هرچه داريم زاوست

تشبيه تمثيل: سوره ي بقره آيه ي 17

((مثلهم كمثل الذي استوقد نارا فلما اضائت ماحوله ذهب الله بنورهم وتركهم في الظّلمات لا يبصرون))

ترجمه ي ابو الفضل بهرام پور:

((مثل آنان مانند كسي است كه به زحمت آتشي بيفروخت وهمين كه اطراف وي را روشن ساخت ،خدا نورشان را برد و در تاريكي ها رهايشان كرد كه نبينند))

دكتر جليل تجليل  در معاني بيان خويش در صفحه ي 55 اين آيه را( آيه  ي17 سوره ي بقره)نمونه اي از تشبيه تمثيل نقل كرده است

 تشبيه موكد:سوره ي نمل آيه ي 88

((وتري الجبال تحسبها جامده وهي تمرّ مرّ السّحاب صنع الله الذّي اتقن كلّ شي ء انّه خبير بما تفعلون))

ترجمه ي استاد بهرام پور :

((وكوه را مي بيني وآنها را سكن مي انگاري در حالي كه مانند ابر در حركتند .اين صنع خداست كه هر چيزي زا در كمال استواري پديد آورده واو به آنچه مي كنيد مسلّما اگاه است))

دكتر جليل تجليل در كتاب معاني بيان خويش در ص58 اين آيه ي شريفه را  تشبيه موكّد بيان مي كند

  تشبيه مفرد و مركب:سوره ي نور آيه ي 35:

((الله نور السّموات والارض مثل نوره كمشكاه فيها مصباح المصباح في زجاجه الزّجاجه كوكب درّي يوقد من شجره مباركه زيتونه لا شرقيه ولا غربيه يكاد زيتها يضي ئ ولو لم تمسسه نار نور علي نور يهدي الله لنوره من يشائ ويضرب الله الامثال للنّاس والله بكلّ شي عليم))

ترجمه ي استا د ابو الفضل بهرام پور:

((خدا نور آسمان وزمين است مثل نور او خصلت ايمان وهدايت او چون چراغ داني است كه در آن چراغي وآن چراغ در شيشه اي است .آن شيشه گويي اختري درخشان است كه از درخت با بركت زيتوني كه نه شرقي ونه غربي بلكه در وسط باغ آفتاب مي خوردافروخته مي شود.روغنش از شفافيت گرچه آتشي به آن نرسد ،نزذديك است روشني دهد ،روشني بر روي روشني است .خدا هركه بخواهد به نور خويش هدايت مي كند ،واين مثل ها را خدا براي مردم مي زند ،وخدا بر هر چيزي داناست)).

 استاد بهرام پور در تفسير سوره ي نور ص90-91-92 در باره ي اين آيه مي گويد:

 ((  تشبيه مفرد:.......در تفسير آيه مشكات را به چيزي مربوط دانسته اند وزجاجه را به يك چيز ديگ ومثلا نور علي نور را گفته اند : اشاره به نور هدايت از طرق وحي است ونور دومي را هدايت از طرق عقل است وبرخي گفته اند : مراد از اولي نور تشريع است ودمي نور هدايت تكوين ويا برخي ديگر گفته اند : كه مراد ،يكي پس از ديگري بودن پيامبران است زيرا كه آنها هركدام نوري بر فراز نور ديگرند .بنابراين اين گونه مفسران ،تشبيه را مفرد گرفته ودو طرف تشبيه را پراكنده نموده اند.

      تشبيه مركب:......ما تشبيهات آيه ي الله نور السموات را مركب وبسيط ويكپارچه مي دانيم .در نتيجه نور الهي مثل نورهاي معمولي كه قوت و ضعف وسايه وروشن دارد وقدرت روشنگري همه ي جهات اشياء را ندارد نيست ،بلكه نور خدايي كه ايمان يا هدايت است كاملا شفاف وبي نقص است وروشنگري تمام جهات را بر همه ي امور دارا مي باشد .نوراو مانند اين است كه از چراغداني واز چراغي واز روغني سر مي زند كه همهي آنها زلال وشفاف  هستند وچيزي كه مانع عبور نور شود در ميان نيست))

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم دی 1389ساعت 10:49 بعد از ظهر  توسط غريب  | 

 به نام حضرت دوست که هرچه داریم زاوست

سلام علیکم

کتاب سلیم بن قیس هلالی

-((نقل شده وقتی این کتاب برامام زین العابدین عرضه شد ،آن حضرت فرمود: سلیم راست گفته است خدایش رحمت کند این ها تمام احادیث ماست وما آن را می شناسیم))-اختیار معرفه الرجال ص104  وسایل الشیعه ج18 ص72از فرهنگ کتب حدیثی شیعه ج1 ص 92

  -از امام صادق نقل شده ((هرکس از شیعیان ودوستان ما که کتاب سلیم بن قیس هلالی نزد او نباشد از امر ولایت ما چیزی نزد او نیست واز مسایل مربوط به ما چیزی را نمی داند این کتاب الفبای شیعه وسرّی از اسرار آل محمد است))-تنقیح المقال ج2 ص54 ازفرهنگ کتب حدیثی شیعه ج1 ص92

– اعتماد علمای شیعه از قبیل :مرحوم شیخ کلینی در کتاب کافی وشاگرد شهیر وی محمد بن ابراهیم نعمانی در کتاب الغیبه ((کتاب سلیم بن قیس هلالی از بزرگترین اصول وقدیمی ترین آنهاست ......این کتاب از اصولی است که شیعه به آنها مراجعه می کند وبه آنها تکیه واعتماد نموده است ))-کتاب الغیبه ص61 –چاپ موسسه ی اعلمی بیروت

-شیخ مفید در آخر کتاب تصحیح الا عتقاد  - شیخ طوسی در کتاب الفهرست ص81 - شخ حر عاملی در اثبات الهداه و جواهر السنیه و وسائل الشیعه

- علامه مجلسی این کتاب را جزء مصادر بحار الانوار ذکر شده ودرباره ی آن می نویسد :  ((کتاب سلیم در نهایت شهرت است وبرخی برآن خرده گرفته اند وحق آن است که این کتاب از اصول معتبره است وما درباره ی آن در مجلد اخر بحار الانوار سخن خواهیم گفت وسند های آن را ذکر می کنیم))

-آری برخی دانشمندان(؟) درباره ی مطالب این کتاب ونیز صحت وسقم آن مباحثی نوشتند وبسیاری از محققان ودانشمندان برآنها توضیح وپاسخ داده اند که می توان به کتاب های ذیل مراجعه نمود

-علامه مامقانی ،تنقیح المقال ج2 ص52  - علامه سید محسن امین،اعیان الشیعه ج7 ص293 - علامه سید محمد باقر خوانساری ،روضات الجنات ،ج 5 ص230 - علامه سید مرتضی عسکری، القرآن الکریم و روایات المدرستین ،ص400-علامه اقا بزرگ تهرانی ،الذریه ،ج2 ص159 وچندین وچندین منابع وماخذ

در خاتمه خدایا تو شاهد باش که هرچه گفتیم ونوشتیم از تو گفتیم واز خود نگفتیم

                     بدرود بنده ی طالب غفران وملتمس دعا -  بهمن

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم دی 1389ساعت 0:10 قبل از ظهر  توسط غريب  | 

به نام حضرت دوست که هرچه داریم زاوست

تشبيهات آ ب     

اهميت و جايگاه آب درقرآن از سويي و مفهوم عيني آن براي انسان ها وملموس بودن آن و در عين حال لطافت و طراوت و زيبايي آن از سويي ديگر،موجب شده است تا در قرآن كريم از آب براي بيان مفاهيم عالي درقالب تشبيه و تمثيل استفاده شود.
- در قرآن به خاطر تقارب فوق العاده آب و زندگي و حيات درچندين مورد حيات انسان ها و زندگي به آب نازل گشته از آسمان ،تشبيه شده است كه حائز اهميت بوده و شايسته است به اين آيات توجه ويژه اي مبذول گردد.

و اضرب لهم مثل الحيوه الدنيا كماء انزلناه من السماء فاختلط به نبات الارض فاصبح هشيما تذروه الرياح و كان الله علي كل شيء مقتدرا(كهف/45)

اي پيامبرزندگي دنيا را براي آنان به آبي تشبيه كن كه ازآسمان فرو مي فرستيم وبوسيله آن، گياهان زمين( سرسبزمي شود ) درهم فرو مي رود.اما بعد از مدتي مي خشكد؛ و بادها آن را به هر سو پراكنده مي كند؛ و خداوند بر همه چيز تواناست.

در اين تشبيه خداوند،حيات و زندگي دنيايي آدميان را به آبي تشبيه نموده كه از آسمان فرود مي آيد و موجب رويش ونمو نباتات مي گردد و سپس دوران كوتاه حيات نباتي آن به انجام و پايان مي رسد.


انما مثل الحياه الدنيا كماء انزلناه من السماء فاختلط به نبات الارض مما ياكل الناس والانعام حتي اذا اخذت الارض زخرفها وازينت و ظن اهلها انهم قادرون عليها اتاها امرنا ليلا او نهارا فجعلناها حصيدا كان لم تغن بالامس كذلك نفصل الايات لقوم يتفكرون(يونس/24)

« مثل زندگي دنيا ،همانند آبي است که ازآسمان نازل کرده ايم ، که در پي آن ، گياهان ( گوناگون) زمين که مردم و چهارپايان ازآن مي خورند مي رويد؛ تا زماني که زمين ،زيبايي خودرا يافته وآراسته مي گردد واهل آن مطمئن مي شوند كه مي توانند از آن بهره مند گردند،( ناگهان) فرمان ما، شب هنگام يا در روز،(براي نابودي آن) فرا مي رسد؛ (سرما يا صاعقه اي را برآن مسلط مي سازيم؛) وآنچنان آن را درو مي كنيم كه گويي ديروزهرگز (چنين كشتزاري) نبوده است! اين گونه،آيات خود رابراي گروهي كه مي انديشند، شرح ميدهيم.»

-نقش محوري آب در حيات و زندگي بشريت موجب گرديد كه خداوند سبحان خواندن خويش و نحوه خداخواني را به نوعي به آب تشبيه نمايد و باطل جويان و گمراهان را به كساني تشبيه سازدكه به سوي آب دست دراز مي كنند تا قدري از آن به لبان تشنه خويش رسانند؛ اما هرگزكامشان سيراب نمي گردد و جامي به لبشان نمي رسد.

«له دعوه الحق و الذين يدعون من دونه لايستجيبون لهم بشيء الا كباسط كفيه الي الماء ليبلغ فاه وما هو ببالغه وما دعاء الكافرين الا في ضلال» (الرعد-14)

«دعوت حق از آن اوست؛ و كساني را كه(مشركان) غير از خدا مي خوانند، (هرگز) به دعوت آنها پاسخ نمي گويند. آنها همچون كسي هستند كه كفهاي (دست) خود را به سوي آب مي گشايد تا آب به دهانش برسد، و هرگز نخواهد رسيد. و دعاي كافران، جز در ضلال (و گمراهي) نيست.»

البته درتشبيهات قرآن همواره سخن از آب نيست ، بلكه گاه سراب نيز به صحنه مي آيد ، زيرا شوق و عشق آدميان به آب گاه موجب مي شود كه در مقابل خويش نقش آب را به جاي آب رقم زنند وسراب يا همان گوراب فارسي را به جاي آب تمنا نمايند .

قرآن در اين خصوص تشبيهي جالب دارد كه بدين مضمون است :


« والذين كفروا اعمالهم كسراب بقيعه يحسبه الظمان ماء حتي اذا جاءه لم يجده شيئا و وجد الله عنده فوفاه حسابه و الله سريع الحساب » (النور-39)

«كساني كه كافر شدند، اعمالشان همچون سرابي است در يك كوير كه انسان تشنه از دور آن را آب مي پندارد؛ اما هنگامي كه به سراغ آن مي آيد چيزي نمي يابد، و خدا را نزد آن مي يابدكه حساب او را بطور كامل مي دهد؛ و خداوندسريع الحساب است.»

همان گونه كه اعمال مؤمنين مفيد و مؤثر و زاينده است، اعمال و افكار كفار جز وهم و خطاي ديد، چيز ديگري نيست، نه تشنگي را مرتفع مي كند و نه روشني مي بخشد و نه لطافت و خنكي را در پي دارد.

 اقتباس واختصار واطناب ازوبلاگ  http:www.dostanfun.com

 

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم دی 1389ساعت 8:51 بعد از ظهر  توسط غريب  | 

به نام حضرت دوست که هرچه داریم زاوست

((  لاَبِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا   )) نبأ / 23     روزگاري دراز در آن درنگ كنند.

1 - لاَّبِثِينَ - مذكر - جمع - فاعلين - اسم ؛ ثلاثىّ مجرّد ؛ مشتق ؛ اسم فاعل ؛ معرب

2 فِيـ -حرف ؛ حرف جرّ ؛ متعلّق بماقبله ؛ مبنىّ ؛ على السّكون

-3هَا - اسم  ؛ ضمير متّصل مجرور ؛ مبنىّ ؛ على السّكون

4- أَحْقَابًا - مؤنث - جمع - أفعالا - اسم ؛ ثلاثىّ مجرّد ؛ جامد ؛ معرب

محتواى سوره" نبا"  ازتفسير نمونه، ج‏26، ص: 3 

اصولا اكثريت قريب به اتفاق سوره‏هاى جزء آخر قرآن در" مكه" نازل شده، و بيش از همه چيز روى مساله مبدء و معاد، و بشارت و انذار، كه طبيعت سوره‏هاى مكى است تكيه مى‏كند، غالبا لحنى كوبنده و تكان‏دهنده و بيدار كننده دارد، آيه‏ها همگى جز در موارد معدودى كوتاه، و مملو از اشارات است، و به همين دليل تاثير بسيار عميقى روى هر فرد آگاه مى‏گذارد، ناآگاهان را نيز بيدار مى‏كند، و به كالبدهاى بى‏روح جان مى‏دهد، به افراد بى‏تفاوت احساس و تعهد و مسئوليت مى‏بخشد، و براى خود عالمى دارد، عالمى پرغوغا و پر از شور و نوا! سوره" نبا" نيز از اين اصل كلى مستثنا نيست، با سؤالى بيدارگر شروع مى‏شود، و با جمله‏اى پر از عبرت پايان مى‏يابد.

محتواى اين سوره را مى‏توان در چند بخش خلاصه كرد.

-سؤالى كه در آغاز سوره از حادثه بزرگ (نبا عظيم) يعنى روز قيامت مطرح شده است.

- سپس به بيان نمونه‏هايى از مظاهر قدرت خداوند در آسمان و زمين و زندگى انسانها و مواهب آن- به عنوان دليلى بر امكان معاد و رستاخيز- مى‏پردازد.

-در بخش های از نشانه‏هاى آغاز رستاخيز و گوشه‏اى از عذابهاى دردناك طغيانگران را بيان مى‏دارد.

- وقسمتى از نعمتها و مواهب شوق‏انگيز بهشتى را شرح مى‏دهد.  

فضيلت تلاوت سوره نبا

در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام ص آمده است ((من قرأ سورة عم يتساءلون سقاه اللَّه برد الشراب يوم القيامة))

" كسى كه سوره ((عم يتساءلون)) را بخواند خداوند از نوشيدنى خنك و گواراى بهشتى در قيامت سيرابش مى‏كند"

و در حديثى از امام صادق ع مى‏خوانيم((من قرأ عم يتساءلون لم يخرج سنته اذا كان يدمنها فى كل يوم حتى يزور البيت الحرام!))

" كسى كه همه روز سوره عم يتساءلون را ادامه دهد سال تمام نمى‏شود مگر اينكه خانه خدا را زيارت مى‏كند"!  نيز در حديث ديگرى از رسول خدا ص نقل شده كه فرمود: ((من قرأها و حفظها كان حسابه يوم القيامة بمقدار صلاة واحدة)):" كسى كه آن را بخواند و حفظ كند حساب او در روز قيامت (چنان سريع انجام مى‏گيرد كه) به مقدار خواندن يك نماز خواهد بود"

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم دی 1389ساعت 10:50 بعد از ظهر  توسط غريب  | 

به نام حضرت دوست که هرچه داریم زاوست

                               آخرت در ادیان آسمانی

آخرت در دين ابراهيم(ع)‏

-عالم آخرت، عالمى پايدار و ارزشمند در تعاليم ابراهيم ((و الأخرة خير و أبقى * إنّ هذا لفى الصحف الأولى * صحف إبرهيم و موسى.)) اعلى  17 - 19

- عقيده به آخرت، از اركان دين ابراهيم ((...إنّى تركت ملّة قوم لايؤمنون بالله و هم بالأخرة هم كافرون * و اتّبعت ملّة ءاباءى إبرهيم... .))  يوسف 37 و 38

آخرت در دين اسحاق(ع)‏

- اعتقاد به عالم آخرت از اصول شريعت اسحاق ((...إنّى تركت ملّة قوم لايؤمنون بالله و هم بالأخرة هم كافرون * و اتّبعت ملّة ءاباءى إبرهيم و اسحق... .)) يوسف  37 و 38

آخرت در دين صابئان

-اعتقاد صابئان به آخرت:  ((إنّ الّذين ءامنوا و الّذين هادوا و النّصرى و الصّابئين من ءامن بالله و اليوم الأخر... ))بقره  62

((إنّ الّذين ءامنوا و الّذين هادوا و الصّابئون و النّصرى من ءامن بالله و اليوم الأخر... .)) مائده  69

آخرت در دين عيسى(ع)‏

-ايمان و اعتقاد به آخرت، امرى پذيرفته شده در مسيحيّت:  ((إنّ الّذين ءامنوا و الّذين هادوا و النّصرى و الصّابئين من ءامن بالله و اليوم الأخر )) بقره  62

((إنّ الّذين ءامنوا و الّذين هادوا و الصابئون و النّصرى من ءامن بالله و اليوم الأخر و عمل صلحا فلاخوف عليهم.))مائده  69

آخرت در دين موسى(ع)‏

-عالم آخرت، عالمى پايدار و ارزشمند در تعاليم موسى

((و الأخرة خير و أبقى * إنّ هذا لفى الصحف الأولى * صحف إبرهيم و موسى.)) اعلى 17 - 19

))يهوديان، معتقد به عالم آخرت:((إنّ الّذين ءامنوا و الّذين هادوا و النّصرى و الصّابئين من ءامن بالله و اليوم الأخر))بقره  62

((ولقد جاءكم مّوسى بالبيّنـت * قل إن كانت لكم الدّار الأخرة عند الله خالصة من دون الناس فتمنّوا الموت... .))بقره92 و 94

((من أهل الكتب أمّة قائمة... * يؤمنون بالله و اليوم الأخر... ))آل عمران  113 و 114

((إنّ الّذين ءامنوا و الّذين هادوا...من ءامن بالله و اليوم الأخر...))مائده  69

((إنّ قرون كان من قوم موسى...إذ قال له قومه لاتفرح... * و ابتغ فيما ءاتـك الله الدّار الأخرة... .))قصص  76 و 77

آخرت در دين يعقوب(ع)‏

-عقيده به آخرت، از اصول آيين يعقوب ((...إنّى تركت ملَّة قوم لاّ يؤمنون باللَّه وهم بالأخرة هم كـفرون * واتّبعت ملّة ءابآءى إبرهيم و إسحـق و يعقوب... .))يوسف  37 و 38

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم دی 1389ساعت 10:43 بعد از ظهر  توسط غريب  | 

به نام حضرت دوست که هرچه داریم زاوست

قبول ولايت على(ع)‏

((اِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ)) مائده / 55

طبق روايات متعدّد از شيعه و سنّى، مقصود از ((والّذين آمنوا)) اميرمؤمنان على(ع) است كه در حال ركوع، انگشتر خود را به نيازمند صدقه داد. (جامع البيان، ج 4، جزء6 ، ص628 - 629 ; مجمع البيان، ج3-4، ص324- 326)

 إِنّ : حرف ؛ حرف مشبّه بالفعل ؛ مبنىّ ؛ على الفتح

مَا : حرف ؛ حرف زائد ؛ مبنىّ ؛ على السّكون

وَلِيُّ :مذكر - مفرد - فعيل - اسم ؛ ثلاثىّ مجرّد ؛ مشتق ؛ صفة مشبّهة ؛ معرب

كُمُ :اسم  ؛ ضمير متّصل مجرور ؛ مبنىّ ؛ على السّكون

 اللّهُ :مذكر - مفرد - العال - اسم ؛ ثلاثىّ مجرّد ؛ جامد ؛ معرب

وَ: حرف ؛ حرف عطف ؛ مبنىّ ؛ على الفتح

رَسُولُ: مذكر - مفرد - فعول - اسم ؛ ثلاثىّ مجرّد ؛ مشتق ؛ صفة مشبّهة ؛ معرب

- هُ :اسم  ؛ ضمير متّصل مجرور ؛ مبنىّ ؛ على الضّم

الَّذِينَ :مذكر - جمع - اسم  ؛ اسم موصول للجمع ؛ مبنىّ ؛ على الفتح

- ءَامَنُوا - آمَنُوا - أ م ن - مذكر - جمع - أفعلوا - فعل ؛ ثلاثىّ مزيد ؛ افعال ؛ ماضى ؛ غائب ؛ متعدى ؛ مبنىّ ؛ على الضّم

الَّذِينَ : مذكر - جمع  - اسم  ؛ اسم موصول للجمع ؛ مبنىّ ؛ على الفتح

يُقِيمُونَ : مذكر - جمع - يفعلون - فعل ؛ ثلاثىّ مزيد ؛ افعال ؛ مضارع ؛ غائب ؛ متعدى ؛ معرب

- الصَّلاَةَ - :مؤنث - مفرد - الفعلة‌ - اسم ؛ ثلاثىّ مجرّد ؛ جامد مصدرىّ ؛ معرب

يُؤتُونَ : مذكر - جمع - يفعون - فعل ؛ ثلاثىّ مزيد ؛ افعال ؛ مضارع ؛ غائب ؛ متعدى ؛ معرب

 الزَّكَاةَ : مؤنث - مفرد - الفعلة‌ - اسم ؛ ثلاثىّ مجرّد ؛ جامد مصدرىّ ؛ معرب

وَ :حرف ؛ واوالحال ؛ مبنىّ ؛ على الفتح

هُمْ :مذكر - جمع -  - اسم  ؛ ضمير منفصل مرفوع ؛ مبنىّ ؛ على السّكون

رَاكِعُونَ :مذكر - جمع - فاعلون - اسم ؛ ثلاثىّ مجرّد ؛ مشتق ؛ اسم فاعل ؛ معرب

پذيرش ولايت و امامت امام علی از نشانه هاى حزب اللّه است.(( ومَن يَتَوَلَّ اللّهَ... والَّذينَ ءامَنوا فَاِنَّ حِزبَ اللّهِ هُمُ الغــلِبون))

 

طبرانى  از علماى عامه در كتاب اوسط از عمارياسر نقل نموده كه فقيرى نزد على در حالتى كه به نماز مشغول بود توقف كرد و چيزى از او خواست على انگشترى خود را بيرون آورد و به فقير مزبور داد سپس اين آيه نازل گرديد موفق بن احمد از بزرگان علماى عامه در كتاب المناقب بعد از هفت واسطه از عيسی بن عبدالله بن عمربن على نقل نمايد كه گفت اين آيه وقتى كه به رسول خدا نازل شد از منزل بيرون آمد و رهسپار مسجد شد در حالتى كه مردم نماز مى خواندند در اين موقع سائلى از مسجد بيرون آمد پيامبر از او پرسيد آيا كسى به تو چيزى بخشيده است ؟سائل در جواب گفت كسى به من چيزى نه بخشيده جز اين مرد كه در حال ركوع است و اشاره به على نمود و گفت به من انگشترى بخشيده است

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم دی 1389ساعت 4:17 بعد از ظهر  توسط غريب  | 

به نام حضرت دوست که هرچه داریم زاوست

سجده

نزدیك ترین فاصله با خدای لایزال

سوره حج    آیه = ۱۸
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یَسْجُدُ لَهُ مَن فِی السَّمَاوَاتِ وَمَن فِی الْأَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُومُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَابُّ وَكَثِیرٌ مِّنَ النَّاسِ وَكَثِیرٌ حَقَّ عَلَیْهِ الْعَذَابُ وَمَن یُهِنِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن مُّكْرِمٍ إِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ مَا یَشَاء
آیا ندانسته اى كه هر كه در آسمان ها و هر كه در زمین است و خورشید و ماه و ستارگان و كوه ها و درختان و جنبندگان و بسیارى از مردم براى او سجده می  كنند ؟ و بر بسیارى [ كه از سجده امتناع دارند ] عذاب ، لازم و مقرّر شده است . و كسى را كه خدا خوار كند ، گرامی دارنده اى براى او نیست ; به یقین خدا هر چه را بخواهد انجام می  دهد .

سوره حج   آیه ۲۶

وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِیمَ مَكَانَ الْبَیْتِ أَن لَّا تُشْرِكْ بِی شَیْئًا وَطَهِّرْ بَیْتِیَ لِلطَّائِفِینَ وَالْقَائِمِینَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ
و [ یاد كن ] هنگامی را كه جاى خانه [ كعبه ] را براى ابراهیم آماده كردیم [ و از او پیمان گرفتیم ] كه هیچ چیز را شریك من قرار مده و خانه ام را براى طواف كنندگان و قیام كنندگان و ركوع كنندگان و سجده كنندگان [ از پلیدى هاى ظاهرى و باطنى ] پاك و پاكیزه گردان .

 

 

 

 

 

 سوره = حج   آیه = ۴۰

  الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِن دِیَارِهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن یَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِیَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ یُذْكَرُ فِیهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِیرًا وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ
همانان كه به ناحق از خانه هایشان اخراج شدند [ و گناه و جرمی نداشتند ]جز اینكه می  گفتند : پروردگار ما خداست و اگر خدا برخى از مردم را به وسیله برخى دیگر دفع نمی  كرد ، همانا صومعه ها و كلیساها و كنیسه ها و مسجدهایى كه در آنها بسیار نام خدا ذكر می  شود به شدت ویران می  شدند ; و قطعاً خدا به كسانى كه [ دین ] او را یارى می  دهند یارى می  رساند ; مسلماً خدا نیرومند و تواناى شكست ناپذیر است .
 

 

 

سوره = فرقان   آیه = ۶۰ 
وَإِذَا قِیلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمَنِ قَالُوا وَمَا الرَّحْمَنُ أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُورًا
و هنگامی كه به آنان گویند : براى رحمان سجده كنید ، می  گویند : رحمان چیست ؟ ! آیا براى چیزى كه تو فرمان می  دهى ، سجده كنیم ؟ و [ دعوت تو ] بر رمیدگى و نفرتشان می  افزاید .

 

 

  سوره = فرقان  آیه = ۶۴     
وَالَّذِینَ یَبِیتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِیَامًا
و آنان كه شب را براى پروردگارشان با سجده و قیام به صبح می  رسانند ،
 

 

 

سوره = الشعرا  آیه =۴۶
فَأُلْقِیَ السَّحَرَةُ سَاجِدِینَ
پس جادوگران [ از هیبت و عظمت این معجزه كه یافتند كارى خدایى است نه جادویى ] به سجده افتادند .

 

 

  سوره = الشعراء  آیه = ۲۱۹
وَتَقَلُّبَكَ فِی السَّاجِدِینَ
و گردش و حركت تو را در میان سجده كنندگان [ مشاهده می  كند ، ]
 

 

 

سوره = النمل    آیه = ۲۴ 
وَجَدتُّهَا وَقَوْمَهَا یَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِن دُونِ اللَّهِ وَزَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِیلِ فَهُمْ لَا یَهْتَدُونَ
او و قومش را یافتم كه به جاى خدا براى خورشید سجده می  كنند و شیطان ، اعمال [ زشتشان ] را براى آنان آراسته و در نتیجه آنان را از راه [ حق ] بازداشته است به این سبب هدایت نمی  یابند ،

 

 

 

 

 

سوره = النمل آیه = ۲۵

أَلَّا یَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِی یُخْرِجُ الْخَبْءَ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَیَعْلَمُ مَا تُخْفُونَ وَمَا تُعْلِنُونَ
[ و شیطان آنان را این گونه فریب داده ] تا براى خدا سجده نكنند ، همان كه نهان در آسمان ها و زمین را بیرون می  آورد و آنچه را پنهان می  دارید و آنچه را آشكار می  كنید ، می  داند .

سوره = سجده  آیه = ۱۵

إِنَّمَا یُؤْمِنُ بِآیَاتِنَا الَّذِینَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا یَسْتَكْبِرُونَ
فقط كسانى به آیات ما ایمان می  آورند كه وقتى به وسیله آن آیات به آنان تذكر داده شود ، سجده كنان به رو در می  افتند و همراه با سپاس ، پروردگارشان را از هر عیب و نقصى تنزیه می  كنند در حالى كه [ از سجده و سپاس و تنزیه ] تكبّر و سركشى نمی ورزند ;

 

  سوره = ص آیه = ۷۲
فَإِذَا سَوَّیْتُهُ وَنَفَخْتُ فِیهِ مِن رُّوحِی فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِینَ
پس زمانى كه اندامش را درست و نیكو نمودم و از روح خود در او دمیدم ، براى او سجده كنید .

 

 سوره = ص آیه = ۷۳   

  فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ
پس فرشتگان همه با هم سجده كردند ;
 

سوره = ص آیه = ۷۵

 

 قَالَ یَا إِبْلِیسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِیَدَیَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْعَالِینَ
[ خدا ] فرمود : اى ابلیس ! تو را چه چیزى از سجده كردن بر آنچه كه با دستان قدرت خود آفریدم ، بازداشت ؟ آیا تكبّر كردى یا از بلند مرتبه گانى ؟

 

 

 

 

سوره = الزمر   آیه = ۹    

أَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ آنَاء اللَّیْلِ سَاجِدًا وَقَائِمًا یَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَیَرْجُو رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَالَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ إِنَّمَا یَتَذَكَّرُ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ
[ آیا چنین انسان كفران كننده اى بهتر است ] یا كسى كه در ساعات شب به سجده و قیام و عبادتى خالصانه مشغول است ، از آخرت می  ترسد و به رحمت پروردگارش امید دارد ؟ بگو : آیا كسانى كه معرفت و دانش دارند و كسانى كه بى بهره از معرفت و دانش اند ، یكسانند ؟ فقط خردمندان متذكّر می  شوند .

 


 

  سوره = فصلت    آیه = ۳۷  
وَمِنْ آیَاتِهِ اللَّیْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ لَا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِی خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمْ إِیَّاهُ تَعْبُدُونَ
از نشانه هاى [ ربوبیت و قدرت ] او شب و روز و خورشید و ماه است ; نه براى خورشید سجده كنید و نه براى ماه ، براى خدایى كه آنان را آفرید ، سجده كنید ، اگر می  خواهید فقط او را بپرستید ;
 


 

 

سوره = ق  آیه = ۴۰   
وَمِنَ اللَّیْلِ فَسَبِّحْهُ وَأَدْبَارَ السُّجُودِ
و در پاره اى از شب و نیز پس از سجده ها خدا را تسبیح گوى ،

 

 

  سوره = النجم    آیه = ۶۲   
فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا
پس [ با این وصف كه قیامتى سنگین در پى دارید ، بیایید ] خدا را سجده كنید و بپرستید .
 

 

 

سوره = القلم    آیه = ۴۲  

یَوْمَ یُكْشَفُ عَن سَاقٍ وَیُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا یَسْتَطِیعُونَ
[ یاد كن ] روزى را كه كار بر آنان به شدت سخت و دشوار شود ، [ و آن روز كه جاى هیچ تكلیف و عبادتى نیست به عنوان سرزنش و ملامت] به سجده كردن دعوت شوند، ولى در خود قدرت و استطاعت [ سجده كردن ] نیابند !

سوره = القلم آیه = ۴۳  
خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَقَدْ كَانُوا یُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ
دیدگانشان از شرم و حیا ، فرو افتاده ، خوارى و ذلت آنان را فرا گیرد و اینان [ در دنیا ] به سجده [ بر خدا ] دعوت می  شدند در حالى كه تندرست بودند [ ولى از فرمان خدا متكبرانه روى می  گرداندند . ]
 

  سوره = الانسان  آیه = ۲۶     
وَمِنَ اللَّیْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَیْلًا طَوِیلًا
و پاره اى از شب را سر به سجده گذار ، و او را در شب طولانى تسبیح گوى .
 

 

  سوره = علق    آیه = ۱۹     
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ
این چنین نیست [ كه بتواند براى نجات خود كارى كند ] ، هرگز از او اطاعت مكن ، و سجده كن و به خدا تقرب جوى .

 


+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم دی 1389ساعت 2:30 قبل از ظهر  توسط غريب  | 
 به نام حضرت دوست که هرچه داریم زاوست

خوردنی های حلال وحرام در قرآن

قرآن مشخصا توصیه به خوردن چیزهای پاک می کند. چیزهای حلال و حرام در آیات زیر شرح داده شده اند 

 سوره ی۶ ایه ی ۱۴۵

بگو در آنچه به من وحى شده است بر خورنده‏اى كه آن را مى‏خورد هیچ حرامى نمى‏یابم مگر آنكه مرداریاخون ریخته یا گوشت خوك باشد كه اینها همه پلیدند یا [قربانیى كه] از روى نافرمانى [به هنگام ذبح] نام غیر خدا بر آن برده شده باشد پس كسى كه بدون سركشى و زیاده‏خواهى [به خوردن آنها] ناچار گردد قطعا پروردگار تو آمرزنده مهربان است

 سوره ی ۱۶ آیه ی ۱۱۴

پس از آنچه خدا شما را روزى كرده است‏حلال [و] پاكیزه بخورید و نعمت‏خدا را اگر تنها او را مى‏پرستید شكر گزارید

 

 

 سوره ی ۱۶آیه ی ۱۱۵

جز این نیست كه [خدا] مردار وخون وگوشت خوك و آنچه را كه نام غیر خدا بر آن برده شده حرام گردانیده است [با این همه] هر كس كه [به خوردن آنها] ناگزیر شود و سركش و زیاده‏خواه نباشد قطعا خدا آمرزنده مهربان است

سوره ی ۱۶ آیه ی۱۱۶

 براى آنچه زبان شما به دروغ مى‏پردازد مگویید این حلال است و آن حرام تا بر خدا دروغ بندید زیرا كسانى كه بر خدا دروغ مى‏بندند رستگار نمى‏شوند

 سوره ی ۵ آیه ی ۳

بر شما حرام شده است مردار و خون و گوشت خوك و آنچه به نام غیر خدا كشته شده باشد و [حیوان حلال گوشت] خفه شده و به چوب مرده و از بلندى افتاده و به ضرب شاخ مرده و آنچه درنده از آن خورده باشد مگر آنچه را [كه زنده دریافته و خود] سر ببرید و [همچنین] آنچه برای بتان سربریده شده و [نیز] قسمت كردن شما [چیزى را] به وسیله تیرهاى قرعه این [كارها همه] نافرمانى [خدا]ست امروز كسانى كه كافر شده‏اند از [كارشكنى در] دین شما نومید گردیده‏اند پس از ایشان مترسید و از من بترسید امروز دین شما را برایتان كامل و نعمت‏خود را بر شما تمام گردانیدم و اسلام را براى شما [به عنوان] آیینى برگزیدم و هر كس دچار گرسنگى شود بى‏آنكه به گناه متمایل باشد [اگر از آنچه منع شده است بخورد] بى تردید خدا آمرزنده مهربان است

سوره ی ۵ آیه ی ۴

از تو مى‏پرسند چه چیزى براى آنان حلال شده است بگو چیزهاى پاكیزه براى شما حلال گردیده و [نیز صید] حیوانات شكارگر كه شما بعنوان مربیان سگهاى شكارى از آنچه خدایتان آموخته به آنها تعلیم داده‏اید [براى شما حلال شده است] پس از آنچه آنها براى شما گرفته و نگاه داشته‏اند بخورید و نام خدا را بر آن ببرید و پرواى خدا بدارید كه خدا زودشمار است

سوره ی ۵ آیه ی ۵

امروز چیزهاى پاكیزه براى شما حلال شده و طعام كسانی كه اهل كتابند براى شما حلال و طعام شما براى آنان حلال است و [بر شما حلال است ازدواج با] زنان پاكدامن از مسلمان و زنان پاكدامن از كسانى كه پیش از شما كتاب [آسمانى] به آنان داده شده به شرط آنكه مهرهایشان را به ایشان بدهید در حالى كه خود پاكدامن باشید نه زناكار و نه آنكه زنان را در پنهانى دوست‏خود بگیرید و هر كس در ایمان خود شك كند قطعا عملش تباه شده و در آخرت از زیانكاران است

 سوره ی ۶ آیات ۱۱۸-۱۱۹

پس اگر به آیات او ایمان دارید از آنچه نام خدا [به هنگام ذبح] بر آن برده شده است بخورید

و شما را چه شده است كه از آنچه نام خدا بر آن برده شده است نمى‏خورید با اینكه [خدا] آنچه را بر شما حرام كرده جز آنچه بدان ناچار شده‏اید براى شما به تفصیل بیان نموده است و به راستى بسیارى [از مردم دیگران را] از روى نادانى با هوسهاى خود گمراه مى‏كنند آرى پروردگار تو به [حال] تجاوزكاران داناتر است

 سوره ی ۶ آیه ی ۱۲۱

و از آنچه نام خدا بر آن برده نشده است مخورید چرا كه آن قطعا نافرمانى است و در قیقت‏شیطانها به دوستان خود وسوسه مى‏كنند تا با شما ستیزه نمایند و اگر اطاعتشان كنید قطعا شما هم مشركید

سوره ی ۵ آیه ی ۸۷-۸۸-۹۰-۹۶

اى كسانى كه ایمان آورده‏اید چیزهاى پاكیزه ای را كه خدا براى [استفاده] شما حلال كرده حرام مشمارید و از حد مگذرید كه خدا از حدگذرندگان را دوست نمى‏دارد

و از آنچه خداوند روزى شما گردانیده حلال و پاكیزه را بخورید و از آن خدایى كه بدو ایمان دارید پروا دارید

اى كسانى كه ایمان آورده‏اید شراب و قمار و بتها و تیرهاى قرعه پلیدند [و] از عمل شیطانند پس از آنها دورى گزینید باشد كه رستگار شوید

صید دریا و ماكولات آن براى شما حلال شده است تا براى شما و مسافران بهره‏اى باشد و[لى] صید بیابان مادام كه محرم مى‏باشید بر شما حرام گردیده است و از خدایى كه نزد او محشور مى‏شوید پروا دارید

  سوره ی ۱۰آیه ی ۵۹

بگو به من خبر دهید آنچه از روزى كه خدا براى شما فرود آورده [چرا] بخشى از آن را حرام و [بخشى را] حلال گردانیده‏اید بگو آیا خدا به شما اجازه داده یا بر خدا دروغ مى‏بندید

  سوره ی ۱۶ آیه ی ۱۴

و اوست كسى كه دریا را مسخر گردانید تا از آن گوشت تازه بخورید و پیرایه‏اى كه آن را مى‏پوشید از آن بیرون آورید و كشتیها را در آن شكافنده [آب] مى‏بینى و تا از فضل او بجویید و باشد كه شما شكر گزارید

سوره ی ۷ ایه ی ۳۱

اى فرزندان آدم جامه خود را در هر نمازى برگیرید وبخورید وبیاشامید و[لى] زیاده‏روى مكنید كه او اسرافكاران را دوست نمى‏دارد

سوره ی ۲۳ آیه ی ۵۱

اى پیامبران از چیزهاى پاكیزه بخورید و كار شایسته كنید كه من به آنچه انجام مى‏دهید دانایم

سوره ی ۲آیه ی ۱۶۸

اى مردم از آنچه در زمین است‏حلال و پاكیزه را بخورید و از گامهاى شیطان پیروى مكنید كه او دشمن آشكار شماست

 سوره ی ۴۰ آیه ی۷۹

خدا [همان] كسى است كه چهار پایان را براى شما پدید آورد تا از برخى از آنها سوارى گیرید و از برخى از آنها بخورید

 

 


+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم دی 1389ساعت 1:45 قبل از ظهر  توسط غريب  | 

به نام حضرت دوست که هرچه داریم زاوست

((اَمَّا اليَتيمَ فَلا تَقهَر)) سوره ی ضحی آیه ی  9

فَأَمَّا : فَـ -حرف ؛ رابط للجواب ؛ مبنىّ ؛ على الفتح

أَمَّا :حرف ؛ حرف شرط غير جازم ؛ مبنىّ ؛ على السّكون

 الْيَتِيمَ :  مذكر - مفرد - الفعيل - اسم ؛ ثلاثىّ مجرّد ؛ مشتق ؛ صفة مشبّهة ؛ معرب

 فَـ: حرف ؛ رابط للجواب ؛ مبنىّ ؛ على الفتح

 لَا :حرف ؛ حرف نهىحرف جزم ؛ مبنىّ ؛ على السّكون

 تَقْهَرْ: مذكر - مفرد - تفعل - فعل ؛ ثلاثىّ مجرّد ؛ مضارع ؛ مخاطب ؛ متعدى ؛ معرب

 از متن صریح آیه بر می آید که خئای عزّ وجلّ لزوم پرهیز واجتناب ازمقهور ساختن یتیم را دارد  ومارا از اعمال:

ظلم  وتعدی،  غضب وخشم،پرخاش ، تحميل خواسته هاى خود برآنان، سلطه وتسلط برآنان، تحقير و تحميل ذلّت بر آنان را بر حذر داشته است

و((قَهْر))را به معناى مسلط شدن دانستندچنان که خداوند را ((قاهر)) مى گويند چون خلق را مقهور تسلط و قدرت خويش ساخته است

اين آیه ازسوره ضحی كه از سوره‏هاى مكى می باشد، و طبق بعضى از روايات وقتى نازل شد كه پيامبر ص بر اثر تاخير و انقطاع موقت وحى ناراحت بود، و زبان دشمنان نيز باز شده بود، سوره نازل شد و همچون باران رحمتى بر قلب پاك پيامبر ص نشست، و تاب و توان تازه‏اى به او بخشيد و زبان بدگويان را قطع كرد.

- خداوند ، با گوشزد كردن يتيمى پيامبر ( ص ) و مراقبت هاى خويش از آن حضرت ، او را به پرهيز از سلطه بر يتيمان فراخواند .در فضيلت اين سوره همين بس كه در حديثى از پيغمبر اكرم ص نقل شده است‏:

((من قرأها كان ممن يرضاه اللَّه، و لمحمد (ص) ان يشفع له و له عشر حسنات بعدد كل يتيم وسائل!:))

" هر كس آن را تلاوت كند از كسانى خواهد بود كه خدا از آنها راضى مى‏شود و شايسته است كه محمد ص براى او شفاعت كند و به عدد هر يتيم و مسكين سؤال كننده ده حسنه براى او خواهد بود"

 

+ نوشته شده در  شنبه چهارم دی 1389ساعت 0:42 قبل از ظهر  توسط غريب  |